Transformar o CO2 en cuarzo

A peridotita, unha roca abundante no deserto de Omán, reacciona ávidamente co CO2 para formar calcaria ou mármore. A posibilidade de transportala até as factorías enerxéticas para absorber as súas emisións descartouse polo seu alto custo, pero agora ábrese camiño a idea contraria: levar o CO2 até a roca e bombealo ao seu interior.

A peridotita de Omán, segundo os últimos cálculos, pode absorber 4.000 dos 30.000 millóns anuais de toneladas de dióxido de carbono que producimos, máis ou menos a oitava parte do que emiten no mesmo período as industrias e medios de transporte de todo o mundo. A peridotita é a roca maioritaria do manto, a capa que subxace á cortiza terrestre a profundidades maiores de 20 quilómetros. Pero os movementos tectónicos fixeron aflorar tramos de manto -cuns cinco quilómetros de longo- nalgúns lugares da superficie terrestre, como o deserto de Omán, Papúa Nova Guinea, Nova Caledonia e as costas de Grecia e a antiga Iugoslavia.

Os cálculos de Peter Kelemen e Juerg Matter, da Universidade de Columbia en Nova York, non son produto dunha revolucionaria tecnoloxía de teledetección, senón dun lustro de anticuada xeoloxía de campo no deserto de Omán. Kelemen e Matter descubriron que a reacción da peridotita co CO2 ocorre continuamente de forma natural no subsolo. E que uns simples métodos de trade na roca e inxección do gas poden acelerala un millón de veces e convertela nun método barato e permanente para almacenar CO2 atmosférico.

Unha das vantaxes do proceso de inxección, afirman os científicos, é que estaría en gran parte autoalimentado. Habería que gastar enerxía en meter o gas a presión na auga, e en quentar ese fluído para inxectalo por primeira vez na roca. Pero unha vez arrincado, o ciclo mantense por dúas fontes internas de calor: o geotérmico (do subsolo) e o derivado da reacción da peridotita co CO2.

A técnica evita o traslado da pedra até o gas, pero non o do gas até a pedra. Pero o gas non viaxará moito de momento: a primeira industria emisora de CO2 que se mostrou interesada nun proxecto piloto coa peridotita de Omán é Petroleum Development Oman, a compañía petroleira estatal dese país.

Fonte: El País

Cambio exotico

Ao mar non se lle poden pór barreiras, é un medio aberto, continuo, polo que non debería estrañarnos que polas nosas augas poidan aparecer peixes doutras zonas do planeta. Algo que non é estraño, xa que o fondo mariño mostra unhas condicións similares, é por encima dos 1.000 metros onde o escenario non é homoxéneo (tanto en condicións de temperatura como de salinidade). Debido a esta discontinuidad estraña que até o litoral da comunidade cheguen exemplares típicos das rexións tropicais. Na última década chegaron unhas 23 especies novas arrastradas por correntes modificadas polo cambio climático. Estes movementos migratorios dos peixes tropicais retómanse a 1963, coa súa aparición en augas atlánticas do sur de Portugal, estas aparicións cos anos se han desprazando ao norte de Europa.

é por tanto un fenómeno global e unha das claras manifestacións da man do home no medio ambiente. Peixes moluscos e crustáceos nadan cara ao norte, porque a súa contorna natural xa non presenta a temperatura necesaria para sobrevivir ou por falta de alimento no seu propio ecosistema.

Nas investigacións do biólogo Rafael Bañon reflicten que en galicia desde 1996 atopáronse 23 especies novas de peixes exóticos como os carangidos tropicais, o dentón, o pedregal negro, a anguía rallada, a corneta colorada.

As aparicións destes estraños peixes asombran sempre. E, ás veces, xeran temor. Ocorreu en Portosín, no verán de 2007, cando uns pescadores recolleron unha anchova, coñecida como lobo de mar pola súa agresividade. Un gran depredador, que mata aínda que non teña fame, orixinario do Mediterráneo, o mar Negro, a costa africana e o Atlántico occidental desde Estados Unidos a Brasil.

Estamos ante un cambio ecolóxico? Quizais sexa pronto para sabelo, pero seguen aparecendo indicios de variacións, quizais producidos pola sobrepesca, quizais pola contaminación. Poderíase dicir que isto tan só sexa unha hipótese ou quizais?

Exceso renovable

A enerxía renovable crea novos desafíos. Como é impredicible, hai momentos nos que sobra produción. Así ocorreu a madrugada do domingo, cando o vento tempestuoso puxo en marcha miles de muíños en só dúas horas. Tantos, que Rede Eléctrica tivo que desconectar un terzo deles. A situación irá a máis, pero o Goberno e o sector cren achar unha solución: presas reversibles e coches eléctricos. Éstos, conectados pola noite á rede, poden almacenar exceso de electricidade. O coche eléctrico móvese impulsado polo vento.

Eran as catro da mañá do domingo cando o vento se desbocó. Un tornado de até 160 quilómetros por hora azoutou Salou. Co temporal, os muíños de vento que hai por toda España comezaron a virar e a producir gran cantidade de electricidade. Cada hora puxéronse en marcha 1.500 megawatts, o equivalente a unha nuclear e media. "Nunca tiveramos unha subida tan pronunciada", explica Miguel Duvisón, xefe de Operación de Rede Eléctrica de España (REE), a empresa encargada de xestionar a rede e de que non haxa apagamentos. O problema é que un domingo ás 7.00 non hai moita demanda. A xente dorme, as fábricas calan, os after hours pecharon e as panadarías non abriron. Sobraba electricidade.

Así que REE pediu ás eléctricas que desconectasen centrais de gas. Apagaron catro e aumentou a exportación de electricidade a Francia. Pero nada era suficiente. ás 7.20 a eólica supuña o 28,9% da electricidade que se estaba consumindo, cifra histórica. E seguía en alza, até pór en risco a estabilidade da rede. Por iso REE mandou desconectar parques eólicos. Por primeira vez no que vai de ano ordenaba desenchufalos por exceso de produción. Tratouse do maior recorte que ordenou nunca. Nunha hora e 50 minutos desconectáronse 2.792 megawatts eólicos, o 37% dos que estaban en marcha, o equivalente case tres centrais nucleares. ás nove da mañá, coa demanda xa subindo, volvéronse a conectar.

Duvisón lamenta: "Perdemos unha chea de electricidade limpa por non ter como almacenala". O prezo desa luz perdida supera os 200.000 euros e uns dous millóns de fogares poderíanse abastecer con ela. ás costas de Duvisón atópase a gran pantalla de control do sistema. Son as 11.00 do martes e só un 8% dos muíños funcionan, cifra que se triplicou nunhas horas. A eólica é así de variable.

Todo o sector coincide: xestionar ese volume de renovables obriga a un cambio de estratexia. O presidente de REE, Luís Atienza, explica que se necesita urxentemente unha nova conexión con Francia que aumente a capacidade de intercambio e máis presas reversibles para bombear a auga: "Somos líderes en enerxía renovable e en como a xestionamos, e iso é un orgullo, pero necesitamos estas novas ferramentas".

Actualmente, hai unha decena de pantanos que, en caso de exceso de electricidade, poden impulsar auga a unha presa superior. Iso consome enerxía, pero horas máis tarde a auga volve baixar e xera electricidade. O rendemento é do 70% (gástase máis en subir a auga que o que xera ao baixar). "Iso non significa que perdamos electricidade porque sen estes bombeos desperdiciariamos toda", explica Duvisón: "Sen máis bombeo, tiraremos enormes cantidades de eólica". En España hai uns 5.000 megawatts de bombeo e outros 3.600 en proxecto, pero é complicado construír máis polo rexeitamento aos encoros. Ladislao Martínez, de Ecoloxistas en Acción, cre imprescindible que sexa REE e non as eléctricas quen xestione estes bombeos.
Ademais, e a medio prazo, o sector aposta polos vehículos eléctricos. "Se conseguimos un parque de coches conectados que acumulen electricidade pola noite teremos outra forma de integrar mellor as renovables no sistema", explica Atienza. Hai que conseguir acumular dalgunha forma os picos de renovable e que non haxa tanta diferenza entre o mínimo de demanda nocturna e o máximo diúrno, engade.

REE e a Asociación Empresarial Eólica estudan xa as posibilidades do coche eléctrico e que investimentos necesitaría a rede en España. O Ministerio de Industria impulsa con Renault e Nissan a implantación de plantas piloto en España. Todos cren que o automóbil eléctrico está moito máis próximo que o de hidróxeno. Un número de vehículos eléctricos menor ao 10% do parque automobilístico podería absorber o exceso de produción do temporal do domingo. Ademais, o coche eléctrico reduce a contaminación do aire nas cidades e o consumo de petróleo e a dependencia enerxética. Por todo, e máis na ventosa España, o vento sopra ao seu favor.

Fonte: EL PAIS

Esperanzas con Obama

O presidente estadounidense, Barack Obama terá, entre outras prioridades, que renovar cos seus socios as negociacións sobre o clima para influír nun novo acordo multilateral contra o quecemento global que debería pecharse en decembro de 2009 en Copenhague. A comunidade internacional espera con impaciencia que Estados Unidos asuma o seu papel no diálogo. Con todo, a administración Bush, que rexeitou o Protocolo de Kioto sobre redución de emisións de CO2 por consideralo prexudicial para a súa economía, estará á fronte da delegación estadounidense no próximo encontro da ONU sobre o clima, do 1 ao 12 de decembro en Poznan (Polonia). Con todo, o novo goberno enviará previsiblemente un equipo.

Barack Obama apoiou un obxectivo para Estados Unidos de redución de emisións do 80% en 2050 respecto de 1990, que propón alcanzar poxando a totalidade das toneladas de C02 emitidas pola industria. A plena implicación de Washington nas negociacións internacionais sobre o clima podería facerse esperar, máis aínda tendo en conta que farán falta seis meses para a formación da nova administración. De aí a idea europea de convocar, unha conferencia ministerial a metade de 2009. En varios lugares do mundo, ca esperanza que Estados Unidos vai regresar e participe activamente, pero será un proceso difícil.

Esperanzas con Obama

O presidente estadounidense, Barack Obama terá, entre outras prioridades, que renovar cos seus socios as negociacións sobre o clima para influír nun novo acordo multilateral contra o quecemento global que debería pecharse en decembro de 2009 en Copenhague. A comunidade internacional espera con impaciencia que Estados Unidos asuma o seu papel no diálogo. Con todo, a administración Bush, que rexeitou o Protocolo de Kioto sobre redución de emisións de CO2 por consideralo prexudicial para a súa economía, estará á fronte da delegación estadounidense no próximo encontro da ONU sobre o clima, do 1 ao 12 de decembro en Poznan (Polonia). Con todo, o novo goberno enviará previsiblemente un equipo.

Barack Obama apoiou un obxectivo para Estados Unidos de redución de emisións do 80% en 2050 respecto de 1990, que propón alcanzar poxando a totalidade das toneladas de C02 emitidas pola industria. A plena implicación de Washington nas negociacións internacionais sobre o clima podería facerse esperar, máis aínda tendo en conta que farán falta seis meses para a formación da nova administración. De aí a idea europea de convocar, unha conferencia ministerial a metade de 2009. En varios lugares do mundo, ca esperanza que Estados Unidos vai regresar e participe activamente, pero será un proceso difícil.

A maior horta solar de España instalarase en Lugo

A cooperativa Solidariedade Solar montará no monte comunal de Seteventos, no Saviñao (Lugo), a maior horta solar de España, tras obter o visto e prace da Xunta de Galicia.

Nun terreo de 130 hectáreas colocaranse 690 seguidores cunha potencia nominal unitaria de 33 quilowatts, o que implica unha instalación de 23 megawatts totais, que evitarán a emisión á atmosfera de 16.400 toneladas de dióxido de carbono (CO2).

A instalación dos paneis solares comezará de inmediato. Debido ao atraso na consecución das autorizacións, propiciou que a horta non se poida beneficiar da anterior curmá, cifrada en 0.44 euros por quilowatt (agora só se pagan 0.32).

As pemes poden aforrarse preto de 2.100 millóns de euros en enerxía con medidas de eficiencia

As pequenas e medianas empresas (pemes) españolas poderían aforrar 2.137 millóns de euros ao ano se aplican medidas para logralo, segundo o Índice de Eficiencia Enerxética na Peme 2008, elaborado por Unión Fenosa.

O potencial de aforro das empresas ao ano é de 23.275 gigavatios (GWh), o que permitiría abastecer aos fogares de Galicia, Estremadura e Castela-A Mancha durante doce meses. Con este aforro enerxético poderíanse crear 83.000 postos de traballo.

O estudo de eficiencia realizado pola eléctrica este ano mostra unha mellora do índice en 0,5 puntos, que se eleva ao un 1,2% do total de enerxía consumida. Este incremento é o maior desde 2005, ano en que empezou a elaborarse o indicador, en cuxa elaboración participan máis de 19.500 pemes.

O comportamento destas empresas, asegura Unión Fenosa, permitiu aforrar a emisión á atmosfera de 8.388 toneladas de CO2, e o índice xeral sitúase xa en catro puntos sobre dez. A mostra do estudo foi escollida sobre empresas de entre seis e 199 empregados pertencentes aos sectores de comercio, Iindustria, hoteis, servizos profesionais e restaurantes, entre outros, para reflectir unha representatividade nacional, sectorial e autonómica.

Outra das conclusións do estudo refírese ao aumento da cultura enerxética entre as empresas. Cada vez son máis as pemes que aplican plans de aforro enerxético (25% fronte ao 19% da edición anterior), a pesar de que aínda existe un baixo nivel de coñecemento sobre os programas e subvencións existentes nos organismos públicos nesta materia.

Fonte: El País