As especies invasoras e o cambio climático poden reducir nun 10% o PIB mundial

Os perxuizos causados polas especies invasoras e os efectos do cambio climático poderían provocar a pérdida do 10% do Producto Interior Bruto (PIB) mundial. Así o afirma un informe científico publicado en Nagoya (Xapón), onde se celebra a X Conferencia das Partes do Convenio sobre a Diversidade Biolóxica. Este traballo estima que os perxuizos causados polas especies invasoras supoñen máis de 1.400 millóns de dólares anuais, é dicir, o 5% da economía mundial. As pérdidas económicas causadas polo cambio climático mundial se calculan tamén en aproximadamente un 5% do PIB anual.

O estudio realizado polo Programa Mundial sobre Especies Invasoras (GISP) co apoio dos seus membros e finanzación do Banco Mundial, insta ós países a "tomar medidas inmediatas contra ese dúo mortal". O documento "Especies invasoras, cambio climático e adaptación baseada nos ecosistemas: cómo responder ós motores múltiples do cambio climático" define os vínculos que hai entres as especies invasoras e o cambio climático e qué se debe facer para "atenuar o seu impacto".

Os seus autores reclaman ós gobernos que integren a prevención e o manexo das especies invasoras nas súas accións de resposta ó cambio climático, xa que no plano político tratáronse "esencialmente por separado". Os perigos que plantexa o dúo mortal non poden ser subestimados" porque cada compoñente constitúe unha gran amenaza para a biodiversidade e os medios de subsistencia humáns, advertiu a directora executiva do GISP, Sarah Simons. Os datos máis recentes indican que o cambio climático agrava os efectos, de por sí devastadores, das especies invasoras, o que crea unha espiral de destrucción que ten consecuencias cada vez máis graves, apuntou.

O GISP é unha alianza internacional sin fins de lucro entre o centro Internacional para a Agricultura e as Biociencias (CABI), a Unión Internacional para a Conservación da Natureza (UICN) e The Nature Conservancy. O seu obxectivo é responder á ameaza mundial que plantexan as especies invasoras a través de tres grandes obxectivos: asesoría política, desenrolo de capacidades e concienciación.

Aumenta a reciclaxe de envases en España pese ó descenso da producción pola crise

O volume total de reciclaxe de envases lixeiros --plástico, latas e briks-- e envases de cartón e papel creceu nos últimos anos ata as 1,23 millóns de toneladas, pese ó descenso na producción destes materiais pola crise económica, sinalou Ecoembalaxes de España (Ecoembes).

Os datos, recopilados gracias ó Sistema Integrado de Xestión (GIS) ó que están adheridas 12.175 empresas en España, que representan o 90% dos envases que se poñen no mercado cada ano, reflexan unha mellor concienciación da sociedade no referente á reciclaxe, sinalou na rolda de prensa o director de Comunicación de Ecoembes, Antonio Barrón.

En 2006 recicláronse 1,06 millóns de toneladas, cifra que ascendeu ata as 1,16 en 2007 e ata as 1,23 en 2008. As cifras reflexan certo estancamento en 2009 respecto a 2008, pero debe terse en conta o contexto xeralizado de descenso da producción debido á crise.

En concreto , Barrón explicou que mentres en 2006 e 2007 a producción de envases crecía a ritmo anual ó redor do 3%, en 2008 experimentouse un descenso do 3% e en 2009 de outro 4%. Para 2010, e todavía nun contexto de crise, Ecoembes prevé que o descenso se sitúe en torno ó 1%.

No conxunto de España recibiuse o 65% deste tipo de envases e cartón, un 10% máis do que dicta a directiva da Unión Europea. Por materiais reciclouse o 41,9% dos envases de plástico, o 84% dos envases de cartón e papel e o 71,3% de metais.

O 70% dos españois afirma que recicla vidro

Ecovidrio, organización sen ánimo de lucro encargada da xestión do reciclado dos residuos de envases de vidro depositados nos colectores en España, realizou un estudo dirixido a cidadáns españois de entre 18 e 65 anos do que se desprenden datos sobre as actitudes e hábitos ante a reciclexe do vidro.

Segundo datos desta investigación, realizada pola empresa de mercados Quor, houbo un aumento dun 7 % de cidadáns que reciclan vidro de forma habitual respecto ós datos do último estudo realizado fai 2 anos, acandando o 70% de cidadáns que afirman considerar a reciclaxe destes envases coma unha costume.
Por outra banda, a acción de reciclar vidro destaca entre as 10 primeiras tarefas domésticas, o que indica un paso máis na concienciación cidadá sobre a reciclaxe do vidro. Concretamente, o 45,4 % dos cidadáns sinala esta acción coma unha tarefa doméstica máis.

Un hábito a seguir mellorando pola súa incidencia no medioambiente
Outro dato que se desprende do estudo é que os españois situamos, con un 20 %, o acto de reciclar coma unha das costumes que deben seguir mellorándose pola súa aportación ó medioambiente, só por detrás da utilización do vehículo particular (38,4%) e do aforro no consumo de auga no fogar (27%).
Esta circunstancia varía nalgunhas rexións; en Canarias, por exemplo, otórgase máis importancia ó aforro no consumo de auga (38%), que á utilización do vehículo particular (33,8%). Na Comunidade Valenciana, e segundo hábito a modificar é a reciclaxe de residuos (24%), seguido do consumo de auga (21%); e nas rexións de Murcia, Navarra e País Vasco, a costume de reciclar está máis próximo ó cuarto posto, cerca das prácticas de non abusar do uso da calefacción e o aire acondicionado.
Ademais, a importancia que conferimos a seguir mellorando no reciclado de residuos pola súa incidencia no medioambiente varía segundo o tipo de perfil do entrevistado: sube á segunda posición no caso de mulleres entre 25 e 34 anos e cae ó cuarto lugar en homes de 24 a 54 anos e mulleres de 45 a 54 anos.

Os erros máis frecuentes dos españois á hora de reciclar vidro
Outras das conclusión que se extraen deste estudo, son os errros frecuentes que cometen os cidadáns á hora de reciclar os envases de vidro; un 40%, pratos, cerámica, loza e outras pezas de vaixela; e o 33,6 % afirma depositar no iglú frascos de medicamentos. Estes elementos nunca deben depositarse no colector de vidro, o cal está destinado únicamente a envases de vidro: botellas, tarros e frascos.

O novo logo Bio da UE: os especialistas recomendan unha preparación minuciosa

Durante unha xornada na Ökahaus de Francfort, o avogado de Freibubrg Hanspeter Schmidt e o Dr. Neuendorff, xerentes da axencia certificadora da cidade alemá de Gotinga Gesellschaftfür Ressourcenschutz (GfRS), presentaron as novidades máis importantes do selo ecolóxico da UE. "Non hai ningún motivo para darse prisa, tómese o tempo preciso para adaptar a súa embalaxe", opina Neuendorff.

Mentres que algúns fabricantes xa están preparados para empregar o novo identificativo a partir do 1 de xullo de 2010, a data de lanzamento, outros queren esperar todavía. "Hai un prazo de transición xeneroso ata xullo de 2012. É mellor empregalo, anunciou Schidt, para que non se produza ningún erro na utilización do logotipo.
Para produtos de nova introdución a partir de xullo de 2010, Schimidt e Neuendorff recomendan poñerse de acordo coa oficiña de control ecolóxico correspondente.

Un planeador submariño investigará as dinámicas da costa galega

As prospección do robot aportarán información valiosa para o sector marítimo-pesqueiro, tales como predicións sobre o estado do mar ou previsións sobre as derivas das larvas das especies de interese comercial e dos vertidos contaminantes.

É a primeira vez que un dispositivo destas características se despregue en augas galegas. O lanzamento realizouse dende o buque oceanográfico do CSIC Mytilus, situado nun punto de fondeo permanente que o Consello ten habilitado nas proximidades de cabo Silleiro, ó sur da ría de Vigo. A partir deste momento, o planador navegará baixo a auga para trazar perfís entre o fondo mariño e a superficie, dende a costa ata uns 150 km. mar a dentro. Cada vez que o planador saia á superficie, enviará vía satélite datos das condicións físicas da auga (temperatura, salinidade, densidade, contido de clorofila e velocidade da corrente, entre outras).

O seu obxectivo é mostrear os cambios nas condicións físicas da plataforma continental.

A información recollida polo planador será procesada por investigadores do Instituto de Investigacións Mariñas (CSIC), en Vigo e da Universidade de East Anglia. O seu obxectivo é mostrear os cambios nas condicións físicas que rexistra a plataforma continental durante a temporada de afloramento. Este fenómeno oceanográfico, en xeral estacional, prodúcese cando as masas de auga dos niveis profundos se desprazan ou afloran cara a superficie debido á forza dos ventos e a rotación da Terra.
O interese do estudio radica en que os afloramentos producidos cerca da costa orixinan as zonas pesqueiras máis produtivas, xa que as augas profundas son ricas en nutrientes froito da descomposición da m.o. sedimentada. Cando esta auga se eleva cara a superficie polas correntes, multiplícase a presenza de fitoplacton na zona, o que induce unha maior presencia do resto de especies mariñas.
Os datos que se obteñan serán extensibles ó resto de zonas de afloramento da Península Ibérica e terán aplicacións futuras: ademais de poder predicir a deriva das larvas das especies que se explotan nas pescarías locais ou o dos contaminantes vertidos, poderanse obter melloras na previsión do estado da mar.

Ata 1.000 m de profundidade e sen combustible

O planador submariño é capaz de somerxerse a unha profundidade máx. de 1.000 m. Aínda que pesa 52 kg. e mide 2 m de longo, o dispositivo non precisa combustible e carece de hélices, pois emprega a súa flotabilidade para desprazarse. A súa gran autonomía só é complementada por unha batería para alimentar sensores de baixo consumo.
A expedición do robot enmárcase nos proxectos do CSIC CAIBEX (financiado polo Plan Nacional), RAIA (financiado pola Unión Europea, programa INTERREG) e CALIBERA (financiado pola Fundación para a Ciencia e Tecnoloxía de Portugal). O seu obxectivo é poder prognosticar a corto prazo as condición ambientais marítimas.

Regalan semillas modificadas xenéticamente a Haití

A empresa Monsanto regala os agricultores Haitianos 475 semillas modificadas xenéticamente, ademáis dos abono e pesticidas que van asociados a elas, os cales serán distribuidos gratis no proxecto WINNER co respaldo da embaixada de Estados Unidos en Haití.

Os "regalos" chegan xunto co herbicida que contén glifosato, comercialmente chamado Roundup. Producto que ha empresa asegura que é biodegradable, pero que en algunhas zonas déronse casos de contaminación por este producto, o que levou a que altos cargos en contra do fraude haxan denuncia esto en Lyon.

Unha antiga empregada desta empresa, acaba de ser nombrada presidenta da Axencia de Protección do Medio Ambiente (EPA) estadounidense, que controla as cuestións medioambientais.

Monsanto xa empezou a distribuir as súas semillas modificadas xenéticamente en Haití, "xenerosidade" do que a empresa Monsanto está facendo publicidade.
Pero onde está o problema? que os agricultores haitianos que as queiran utilizar no futuro terán que compralas a Monsanto, o qeu significará adios a independencia dos agricultores.

Suporá esto outro "terremoto" para Haití?

Texto orixina

O executivo comunitario anunciou que levará a España ante o tribunal de xustiza da UE pola falta de depuración das augas residuais en 38 localidades, entre elas está Santiago de Compostela e A Coruña.

A Directiva sobre tratamiento de Augas Residuais Urbanas estableceu ata o 31 de Dedembro do ano 2000 para dotar as poblacións de máis de 15000 habitantes de sistemas adecuados de recollida e depuración das augas residuais urbanas.

A Comisión Europea enviou a España ano ano 2004 a primeira carta amenazando cunha posible sanción. No ano 2008 recibiuse o segundo e último aviso. O Ministerio de Medio Ambiente, Mariño e Rural afirmou que respondeu a este segundo comunicado alegando que na maioría das poboacións as depuradoras estaban xa en execución ou programadas. Ademáis tamén recordou que moitas son de competencia local ou autonómica.

No caso das depuradoras de Santiago e A Coruña ambas foron programadas cando aínda estaba Felipe González no goberno, ambas obras ca chegada de José María Aznar foron frenadas e non se retomaron ata que chegou Rodríguez Zapatero o poder. Aínda así no caso de Santiago só hay redactado un anteproyecto e no caso de A Coruña ademáis de múltiples retrasos por prazos, aínda falta por construir un emisario submarino de casi un kilómetro de lonxitude ...

Galicia forma parte da Rede Europea da Paisaxe

A nosa Comunidade Autónoma , dende o 17 de maio, forma parte da Rede de Entidades Locais e Rexinais para o desenrolo do Convenio Europeo da Paisaxe (RECEP).

Así, Galicia asume unha serie de compromisos que se resumen en protexer a riqueza e mellorar a calidade da paisaxe da nosa Comunidade dentro dos criterios que establece o convenio europeo, e que en Galicia centraranse no desenrolar as disposicións contidas na Lei da Paisaxe (aprobada o 7 de xullo do 2008, Lei 7/2008 de protección da paisaxe de Galicia).

As institucións incorporadas a rede comprométense a levar a cabo políticas activas para identificar e calificar as diferentes paisaxes existentes no ámbito e establecer obxectivos de calidade e paisaxisticas para cada un dos modelos catalogados.

O Convenio Europeo da Paisaxe

Este convenio aprobouse no ano 2000 en Florencia. O obxectivo xeral do mesmo é animar as autoridades públicas a adoptar políticas a escala local, rexional, nacional e internacional para protexer, planificar e xestinar as paisaxes europeas con vistas a conservar e mellorar a súa calidade e levar o público, as instalacións e as autoridades locais e rexionais a recoñecer o valor e a importancia da paisaxe e a tomar parte nas decisións públicas relativas o mesmo.

O novo plan do litoral de Galicia, estase olvidando dos obxectivos desde convenio?

España recibe unha certificación EMAS pola xestión ambiental dos seus edificios en Bruselas

O "Complexo de España" comprende os edificios da Representación Permanente de España ante a UE, da Representación ante o Consello da Unión Europea Occidental e o Consulado Xeral de España en Bélxica.

España converteuse no primeiro estado membro da UE que obtén a certificación que premia a boa xestión e auditoría ambiental ó recibir a certificación EMAS ó " Complexo España" en Bruxelas.
A ministra de Medio Ambiente, e Medio Rural e Mariño, Elena Espinosa, recibiu a acreditación no nome do Goberno de España nun acto de entrega no que estivo tamén presente o Director Xeral de Medio Ambiente da UE.
O "Complexo España" agrupa o edificio da Representación Permanente de España ante a UE, da Representación Permanente de España ante o Consello da Unión Europea Occidental e do Consulado Xeral de España en Bélxica.
A ministra Espinosa destacou ó recibir a acreditación que é esencial que as administracións públicas e as institucións europeas dean exemplo nunha Europa onde os aspectos ambientais teñen cada vez máis relevancia e a obtención do rexistro EMAS é unha boa mostra dilo.
Para a ministra o máis importante de conseguir unha certificación EMAS é que se supón o inicio dun proceso permanente no que cada ano as organizacións rexistradas establecen novos retos ambientais que deben alcanzar.
Elena Espinosa concluíu o manifestando o desexo de que a iniciativa da Misión Diplomática española sirva como exemplo e abra o camiño para que outras Misións se lancen a este reto.
Entre as melloras que supuxo acadar a certificación EMAS para o "Complexo España" foron, entre outras, a redución dun 25% do consumo de electricidade por persoa entre o ano 2008-2009, o establecemento dun sistema de reciclaxe para todos os desfeitos que se producen nos tres edificios, o establecemento dun sistema de transporte común para os desprazamentos do persoal ó Consello e o uso de electricidade verde en todo o Complexo.
A certificación obtida por España é o Sistema Comunitario de Xestión e Auditoría Medioambientais, Eco-Management and Audit Scheme(EMAS), un sistema posto a disposición de empresas e outras organizacións que, de forma voluntaria, desexan evaluar e mellorar o seu comportamento ambiental.
O sistema EMAS está dispoñible para a participación das empresas dende 1995 e aínda que orixinariamente estaba restrinxido a empresas de sectores industriais, dende 2001 EMAS está aberto a todos os sectores económicos incluíndo os servizos públicos e privados.

EMAS e o COMPLEXO ESPAÑA
O proceso para a obtención da acreditación EMAS comezou en outubro de 2007. Polas características especiais do Complexo, edificios da Administración española en territorio belga, proponse a cuestión de cal debía ser a lexislación aplicable.
A decisión foi someter ó Complexo a ambas lexislacións, e así durante o proceso cumpriuse tanto coa regulamentación belga como coa española. Foi un proceso longo e traballoso que contou coa colaboración de todos e cada un dos traballadores da Misión Diplomática que aportaron o seu pequeno gran de area.
Unha vez que o Complexo implantou o seu Sistema de Xestión Medioambiental e verificou o cumprimento de todos os requisitos marcados no Regulamento EMAS, inscribiuse no órgano competente -o Instituto de Bruxelas de Xestión Ambiental (IBGE)-, o cal o pasado día 27 de abril de 2010 comunicou oficialmente a inclusión do Complexo en dito Rexistro.

A mancha de petróleo segue imparable

O vertido de petróleo comezou o día 22 de abril despois da explosión dunha plataforma petrolífera no Golfo de México, na que ademais morreron 11 traballadores, e a día de hoxe non se puido conter e segue acercándose perigosamente ás costas de Luisiana.

Despois de varios días nos que as labores de limpeza se suspenderan debido ás inclemencias do tempo, as actividades volvéronse a reactivar.
A British Petroleum (BP) está intentando deter a fuga mediante robots submarinos que intentan pechar as válvulas polas que escapan centos de miles de litros de petróleo diariamente, pero ata o momento non tivo éxito.
BP xa comunicou que asumirá o pago de todos os costos derivados do desastre, como esixira Barack Obama, Presidente de EEUU.
Centos de voluntarios xa se puxeron en marcha para poder paliar os danos en zonas que se poidan ver afectadas pola mancha de fuel.

Sancións por maltratar animais

Maltratar a un animal pode supoñer penas de cárcere de entre tres meses e un ano, pero na práctica non se dou ningún caso en España. En canto ás multas e sancións económicas, en ocasións alcanzan os 20.000 €, mentres que outras non pasan de cifras "ridículas" en comparación co dano causado.
Os expertos en dereito e defensa animal reclaman unha mellora da lexislación e o recoñecemento do dereito dos animais á vida e non a sufrir.

O Código Penal prevé pena de cárcere en certos supostos de maltrato animal, así coma multas en outros. No artigo 337 sinala que se castigará "con pena de prisión de 3 meses a 1 ano" a quen maltrate "con asañamento" e de maneira inxustificada a animais domésticos ata causarlles a morte ou provocarlles lesións, con "un grave menoscabo físico".

En España non se ingresa na cárcere si se condena a un cidadán por primeira vez a unha pena inferior a 2 anos, aínda que terá antecedentes penais e, si ten causas pendentes ou cumpriu penas de cárcere, debería acatar a pena ditada polo xuíz.

En canto ás multas dependen do tipo de animal e da denuncia. Na actualidade as multas vía administrativa son máis altas, xa que poden ascender ata 15.000 €, mentres que nas multas vía xurídica son "ridículas", segundo Matilde Cubillo, presidenta da Federación de Asociacións Protectoras e Defensa Animal da Comunidade de Madrid (FAPAM).
Pola súa parte, as comunidades autónomas contan coas súas propias leis sobre a protección animal, con diversas infraccións e sancións económicas.

Os expertos sinalan a falta de datos concretos sobre o número de delitos e infraccións cometidos contra os animais en España. Os delitos máis comúns son os dirixidos a cans de caza en instalacións ilegais e en condicións "horribles" e, en xeral, o abandono. A presidenta de FAPAM destaca os galgos, "raza máis maltratada en España", que morren aforcados, dun tiro ou atropelados. Outros casos son os que se producen en granxas gandeiras, en circos ou en tendas de animais, entre outros.

Dende o punto de vista da legalidade vixente, os animais non teñen dereitos, senón que o seu status é o de propiedade e, como tales, hai diversas leis que os protexen. Ademais do sinalado no artigo 337 do Código Penal, tampouco está permitido abandonar a animais domésticos, nin mantelos en instalacións que carezan de condicións hixiénicas axeitadas.
Aprécianse diferencias entre animais domésticos, de compañía e salvaxes. As actuais leis afectan, sobre todo, ós animais de compañía, pero os animais domésticos ademais das leis españolas, contan con certos puntos lexislados no ámbito europeo. Os exemplares da fauna silvestre só están cubertos si son especies protexidas.

En xeral ningún país ten normas avanzadas, pero si hai algúns que prohibiron determinadas prácticas que supoñen a morte e o sufrimento. Por exemplo, Suecia e Finlandia prohibiron os circos con animais e en Alemaña os animais teñen os seus dereitos recollidos na Constitución.

Ca lexislación actual é posible perseguir os delitos pero esta aínda é insuficiente. Algunhas leis de protección animal quedaron anticuadas. Recoméndase unha lei marco de Protección animal que unifique as 17 leis actuais, xa que un can está máis ou menos protexido segundo a comunidade autónoma na que ocorran os feitos.
A Plataforma LAY ("Leyes Animales Ya"), que engloba a varias asociacións de defensa dos animais, solicitou que na reforma do Código Penal se inclúa a tipificación como delito do maltrato animal e o abandono, ademais dun título especial de malos tratos animais con penas de cárcere de un a tres anos de cárcere para erradicar certas prácticas como o aforcamento de galgos e outras que quedan impunes.
Pola súa parte, diversas ONG propuxeron outorgar ós grandes simios "dereitos humanos", algo factible xa que non se pide que vaian a universidade nin voten nas elección, senón que se respete a súa vida, a súa liberdade e que non se torturen.

As Tablas de Daimiel

WWF denunciou ca supervivencia do Parque Natural das Tablas de Daimiel está ameazada pola sobreexplotación dos acuíferos que lle aportan auga. Por outra banda, a pérdida de biodiversidade, o agretamento e combustión das turbas, así coma a degradación da sua cubeta débense a que o humedal xa non se inunda de forma periódica o suficiente.

O informe emitido por WWF motivou que se amplie a queixa aberta de oficio pola Comisión Europea, relacionada co grave problema ambiental, ca mala xestión da auga nas concas altas do Guadiana e a consecuente destrucción do Parque Nacional das Tablas de Daimiel.

A Unidade de Infracción da Comisión está investigando as responsabilidade ambiental das autoridades españolas por presunto incumplimento da lexislación comunitaria sobre auga. De igual xeito está a inspecionar dita responsabilidade por non prever nin reparar os danos ambientais.

Tablas de Daimiel

O Parque Nacional das Tablas de Daimile, declarado en 1973, atópase no término de Daimiel, na provincia de Cidade Real, en Castela A Mancha. Ademáis é zona ZEPA, pertence a Rede Natural 2000, está declarado humedal de importancia internacional polo convenio Ramsar e está declarado Reserva da biosfera. Sin embargo a súa supervivencia periga debido a sbreexplotaicon dos acuiferos que provoca que sin aporte artificial de auga, a reserva esté a sufrir duras sequias.

Debido a esto o 22 de outubro de 2009 a Comisión Europea abriu un expediente a España, por outra banda a Unesco xa expresara con anterioridade a posibilidade de retirar a figura de Reserva da Biosfera.

A partir dos anos 60, aceleranse as obras de canalización dos ríos manchegos desecando a zona e por outro, sobre todo a principios dos 70, unha extensión moi importante de regadios acaba cos recursos hídricos do subsuelo.

O Ministrio de Medio Ambiente recoñece a existencia dunha degradación do entorno debido a unha sobreexplotación dos recurso hidricos (na última década transformáronse cen mil hectáreas de secano en regadio), o que se traduxo nun descenso progresico do nivel freático, e como principal consecuencia foi a anulación das descargas naturais que se producian nas Tablas de Daimiel.

Das 1750 ha consideradas como inundables, a auga cubriu nos últimos tres anos 35, 267 e 158 ha respectivamente (antes dos trasvases aprovados polo ministerio).

Esta situación extrema foi advertida por diversas organizacións ecoloxistas. O Consello Científico da Unesco debatiu o 13 de juño do 2008, un informe previamente elaborado, que recomendaba retirar cautelarmente a denominación de Reserva da Biosfera ata o 2015. A decisión final foi dar tres anos o goberno Español e a Xunta de Castela A Mancha para recuperar o parque, periodo tras o cal se planteará de nova a posibilidade de retirar a calificación.

En España hai máis de medio millón de empregos verdes, un 2,62 % da poboación ocupada

O sector das renovables é o que máis medrou multiplicándose por 30 o número de empregos nunha década. As estimacións apuntan a unha forte creación de emprego verde co novo marco normativo e o cambio no modelo produtivo orientado cara a sustentabilidade.

O emprego en actividades relacionadas co medioambiente en España representa xa o 2,62% da poboación ocupada cun total de 530.947 postos de traballo. Este é un dos datos do informe Emprego Verde nunha economía sostible elaborado polo Observatorio da Sustentabilidade en España (OSE) e a Fundación Biodiversidade dentro dunha iniciativa do Ministerio de Medio Ambiente e Medio Rural e Mariño e cofinanciado polo Fondo Social Europeo. A finalidade é coñecer mellor as posibilidades de xeración de emprego vinculadas coas actividades ambientais.

O incremento do denominado emprego verde en España na última década foi do 235%. Excluíndo as partidas que neste estudio non se consideran emprego verde sobre a estimación de 1998, o cambio experimentado entre este ano e a actualidade é moi considerable ó pasar de uns 158.500 postos de traballo en 1998 a case 531.000 en 2009, máis do triple.

PRINCIPAIS SECTORES
O 20,6% do total de empregos verdes actuais concéntranse no sector de renovables, no que se ocupan 109.368 postos de traballo, cifra que só é superada polo sector adicado á xestión e tratamento de residuos , con 140.343 postos de traballo. O sector de renovables é o que máis creceu, multiplicándose por 30 o número de empregos nunha década.
A agricultura e gandería ecoloxistas representan un 9,48% do total de empregos verdes en España, pero atópanse en plena expansión. De feito, as enerxías renovables e a agricultura ecolóxica presentan un gran potencial para a xeración o reconversión de postos de traballo.
As cifras de emprego verde incrementaranse nos próximos anos co marco normativo que empurra cara un novo modelo económico máis sostible, segundo sinala o informe, destacado os novos xacementos de emprego en sectores emerxentes.

NOVOS XACEMENTOS DE EMPREGO VERDE
A economía sostible ten nas actividades de xestión de residuos e nas enerxías renovables os seus principais xeradores de emprego. Os campos das tecnoloxías da información e a comunicación, a rehabilitación e edificación sostible, o turismo sostible, actividades específicas relacionadas coa mitigación ou adaptación ó cambio climático, a mobilidade e transporte sostibles, a economía da biodiversidade, os cultivos agroenerxéticos, o sector do automóbil ecoeficiente e a ecoloxía industrial, son algúns dos novos xacementos de emprego verde que presentan un alto potencial laboral.
A rehabilitación ecoenerxética e a mitigación e adaptación ó cambio climático serán protagonistas de importantes incrementos de emprego verde xunto co sector das enerxías renovables en España e o transporte sostible.
Estimacións apuntan que para 2020 os sectores ambientais emerxentes (ecoindustria, enerxías renovables, edificación sostible, turismo sostible, agricultura ecolóxica e transporte sostible) terán un incremento de máis de un millón de empregos.
Avanzar cara unha economía sostible con leva un novo despegue de emprego que conxuga a xeración de beneficios, a redución das desigualdades sociais e a protección e mellora do entorno mediante a inversión nunha nova serie de activos baseados nas tecnoloxías limpas e eficientes, na ecoinnovación e nas enerxías renovables.
"O modelo produtivo debe oriéntase cara procesos menos intensivos en materia, enerxía e carbono, o cal irá consolidando, a súa vez, unha resposta estratéxica para facer fronte ó cambio climático".

España está a desaproveitar o seu potencial en plantas aromáticas

Planta de Azafrán

España, debido o seu clima mediterráneo e a riqueza ecolóxica da súa flora, podería destacar como líder no sector das plantas aromáticas.

Así o sinalou a científica, Mª Ángeles Cases, do Instituto Nacional de Investigación e Tecnoloxía Agraria e Alimentaria (INIA).

As principais causas deste desaproveitametnos son por un lado a escasez de axudas e subvencións para estes cultivos e por outro o descoñecemento por parte dos agricultores das esixencias agronómicas dos mesmos.

Co fin de fomentar o cultivo e transformación de plantas aromáticas e mediciñais, profesionais do sector crearon a Asociación Nacionan Interprofesional de Productores de Plantas Aromáticas e Mediciñais, con sede en Guadalaxara. Dependente do Ministerio de Ciencia e Innovación, os seus investigadores analizan, de forma gratuita, as mostras de plantas aromáticas procedentes de todo o pais.

Neste laboratorio de plantas mediciñais e aromáticas, os científicos estudian as poblacións silvestres, extráenlle despois, por destilación, os aceites esenciais do vexetal e analizan as sustancias aromáticas.

Planta de orégano

40 aniversario do Día da Terra

O 22 de Abril de 1970 celebrouse por primeira vez o Día da Terra, o seu obxectivo era concienciar a sociedade dos problemas co desenrolo humano provocaba na natureza.

Hoxe o planeta vólvese a vestir de verde. Fai corenta anos o senador Wisconsin Gaylord Nelson inspirou este acontecemento. A súa idea era desenrolar unha axencia medioambiental, e gracias a presión de máis de dos mil universitarios, dez mil escolas de primaria e secundaria e centenares de comunidades americanas (mobilizou a uns 20 millóns de persoas), púxose en marcha a Environmental Protection Agency.

O obxectivo principal da conmemoración deste día é crear unha conciencia común os problemas da contaminación, da conservación da biodiversidade e outras preocupación ambientais para protexer o planeta.

Gracias a esta iniciativa xurdiron outras actividades que pretenden fomentar o coidado do medio ambiente e concienciar a sociedade dos perigos da contaminación e o desenrolo desmesurados. É o caso da “hora do planeta” que este ano conseguiu que máis de mil millón de persoas en todo o mundo apagaran a luz durante unha hora.

Entidades públicas e privadas, ONG, centros universitarios, colexios e organizacións de todo o mundo aproveitan esta celebración para insistir en que o desenrolo debe respectar o medio ambiente.

En Galicia centos de colexios e universidades entre outras entidades, celebrarán este día con actividades que nos recordan que os recursos do planeta son limitados, e que o noso deber é de conservalo.

Puma reinventa o packaging de zapatos

Moitas veces as pequenas cousas son as que marcan a diferenza. Para Puma un cambio total no seu packaging de zapatos confirmouno. A marca leva case dous anos pelexándose con 2.000 ideas e 40 prototipos para reinventar a caixa de zapatos de toda a vida e parece que xa dou cunha solución.
Traballando xunto co deseñador industrial Yves Béhar, Puma ven de crear un envoltorio que utiliza un 65% menos de cartón que antes e elimina o laminado para facilitar a reciclaxe. Ademais, tamén prescindiu do papel de seda que normalmente envolve o calzado.

A compañía tamén prescindirá das bolsas de plástico e, no seu lugar, utilizará un envoltorio creado con PET reciclado.

"Durante 21 meses, estudamos caixas e sistemas de distribución. Cómo dobralos, cómo transportalos e cómo reducir o espacio que ocupan. Ó final decidimos quitalo completamente de en medio. Creamos a "clever little bag" (pequena bolsa intelixente). ¿Por qué é intelixente? (...). A estrutura de cartón está creada de unha peza sen necesidade de utilizar outros materiais. A bolsa non está cosida, o que significa menos traballo e menos residuos. A bolsa, ademais, é un elemento potente de branding. Cando compras algo dunha tenda, sales con ela en vez dunha bolsa de plástico e tamén se empregará posteriormente para gardar os teus zapatos en maletas", explica Behar no seu blog.
A compañía estima que con este cambio aforrará 8.500 toneladas de papel, 20 millóns de mega joules de electricidade, un millón de litros de auga, 500.000 litros de gasóleo e 275 toneladas de plástico.
Estes cambios introduciranse a partir de 2011.

Pero estas non son as únicas propostas que introduciu a marca:

• As camisetas dóbranse unha vez máis do normal para reducir o packaging nun 45%.
• O packaging da roupa está creado con estrato de millo biodegradable.
• O envoltorio de novo móbil de Puma é 100% reciclable.
  

A industria galega cumpre por primeira vez o Protocolo de Kioto

A industria galega cumpriu o pasado ano por primeira vez o Protocolo de Kioto. As 62 instalacións industriais que participaron por lei no comercio de dereito de emisións, un dos mecanismos establecidos no tratado de kioto aínda en vigor, liberaron a atmósfera menos gases de efecto invernadoiro, fundamentalmente dióxido de carbono, que a cuota que tiña asignada, algo que ata o de agora non se conseguira dende que o sistema se puxo en marcha no ano 2005.

En concreto as empresas galegas emitiron no 2009, 374.986 toneladas de CO2 menos cá cuota de 11.198.232 toneladas que tiña asignadas. Os 10,82 millóns de toneladas de CO2 que finalmente se escaparon a atmósfera supoñen tamén unha reducción dun 10,77% con respecto os 12,3 millóns liberados o longo do 2008.

Este cumprimento de obxectivos, con todo, non é uniforme, nin no que se refiere os sectores productivos, ni nas empresas. A excepción a positiva evolución xeral procede do ámbito das instalacións adicadas a producción de enerxía eléctrica, cuxo peso (o72%) é o máis importante no conxunto global. Os centros de producción emitiriosn 580.443 toneladas máis das que tiña dereito, un 7,9% por encima do cupo. Esta cifra podería ser oito maior ainda se nos fora por dúas razóns fundametnais: a crise que disminuiu o consumo de enerxía eléctrica o pasado ano, e o maior protagonismo das enerxías renovables (principalmente eólica e hidráulica) fronte a quiema de combustibles fósiles como o carbón, o fuel ou o gas.

Ainda así, o sector eléctrico no 2009 tivo un comportamento mellor que no 2008, xa que en números absolutos foi o que menguou máis as súas emisións: algo maís dun millón de toneladas, un 11% menos.

Fonte: La Voz de Galicia

O quentamento global en España

As temperaturas medias subiron na peninsula Ibérica o redo de 0,5 ºC por decenio dende 1975, cantidade similar á que se rexilstrou en Europa, pero un 50% superior o quentamento do resto do hemisferio norte e casi tres veces máis cá media do planeta. Así o indica o informe Clima en España: pasado, presente e futuro, elaborado pola Red Temática Clivar, presentado onte pola Secretaría de Estado de Cambio Climático.

Esta investigación sintetiza e evalúa a información sobre os aspectos físicos do cambio climático recientemente observados na Península Ibérica, e o seu obxectivo é anticipar mellor as futuras modificacións no clima a distintas escalas temporais.

As conclusión preven para finais do século XXI en España un aumetno das temperaturas de ata 6ºC ne verán e de 2-3ºC en inverno, un 50% menos de precipitación de promedio, principalmente en verán, un incremento da aridez e períodos máis longo de eventos extremos, como precipitación e sequías.
Sen embargo, segundo informou Ileana Blade, investigadora da Universidade de Barcelona e que forma parte da Rede Clivar, na actualidade as temperaturas medias en España atópanse nun período de "estancamento". " Aínda que aumenten as temperturas, poderemos seguir vivindo momentos de estancamento e anos con invernos moi fríos". E agregou que o quentamento foi uniforme en tódalas estacións do ano, pero que nos últimos 30 foi moito máis pronunciado en primavera e verán.

Pinchanzo no seguinte enlace pódese ver o informe completo:

Clima en España: pasado, presente e futuro

(o documento pesa moito, polo que leva un bó anaco descargalo!!!)

O novo seguro verde para as empresas

A normativa verde impulsada polo goberno é cada vez máis restrictiva para as empresas. O próximo 30 de abril, unhas 30.000 compáñias españolas sabrán o plazo de que dispoñes para contratar unha garantía financieira obrigatoria e afrontar a aplicación da Lei de Responsabilidade Ambiental

Esta novo seguro de responsabilidade ecolóxica servirá para protexer económicamente a contorna natural na que se desenrola a súa actividade.

En Espana unhas 7.000 compañías contan xa cun seguro verde, con todo esta cifra elevarase en menos de tres anos.

As compañías do Ibes 35 son as que máis rápido actuaron, xa que o 75% xa teñen unha poliza deste tipo, o resto son entidades financieiras e estas non están obrigadas a suscribila.

Este seguro desenvolouse baixo a premisa de "quen contamina, repara" e está diseñado para eviatar siniestros como o da empresa Boliden en Doñana, o que supuxo un custe de 600 millóns de euros o Estado e foi un dos maiores desastres ecolóxicos rexistrados en España.

A finalidade e asegurar que as compañias teñan solvencia económica para facer fronte a prevención e solución de daños ambientais.

Ata o de agora, as pólizas contratadas son na súa maioría de responsabilidade civil por contaminación e non de competencia ecolóxica, como obrigará a lexislación. No primeiro caso, as firmas están protexidas fronte os danos persoais y materiais causados a terceiros en caso de accidente.

Co novo seguro, as compañías que están afectadas polo Anexo III terán que revisar a súa situación. De feito, as empresas con responsables dende a entrada en vigor da norma e deberán responder e reparar calquer dano que causaran dende entonces.

Outro aspecto importante da Lei é que unha compañía será considerada culpable ata que se demostre o contrario, para evitar situacións catastróficas.

O seguro verde non é a única maneira de obter unha garantía financieira deste tipo, tamén é posible acadar un aval ou reserva técnica.

O tectán, un material para a sustentabilidade

Fabrícase a partir de residuos de briks e permite múltiples aplicacións

O tectán é un material aglomerado obtido a partir da reciclaxe de residuos de Tetra Pak (briks). O seu uso estase facendo cada vez máis común, xa que supón grandes beneficios para o medio ambiente ó evitar o consumo de recursos naturais como a madeira.
A produción e uso deste material atópase cada vez máis estendido en Europa. A tecnoloxía para a súa fabricación tivo a súa orixe en Alemaña, gracias ó impulso dado pola propia empresa Tetra Pak. Tamén China e algúns países sudamericanos, como Chile, impulsaron a súa fabricación e uso como material recomendable para a protección do medio ambiente.
Os produtos fabricados con tectán posúen a mesma calidade e resistencia que os produtos fabricados con madeira, e a súa presentación tamén é similar, xeralmente en forma de táboas ou pranchas de 30x30x1 cm coas que se fabrican mobles, mesas e cadeiras, etc. As propiedades deste material confiren resistencia e durabilidade ós artigos confeccionados, é reciclable ó 100% e non incorpora produtos tóxicos ou perigosos. Ademais, o tectán non se astilla nin se greta, non conduce a electricidade e é inaccesible á acción de fungos ou insectos, o que o convirte nun material con múltiples aplicacións.
O proceso de fabricación do tectán pasa polas seguintes etapas:

• Os briks sepáranse do resto de envases, lávanse para eliminar impurezas e restos de alimentos, sécanse e son triturados en pequenos fragmentos duns 3 mm. A continuación esténdense nunha capa de espesos desexado.
• O material prénsase e quéntase ata unha temperatura de 170ºC. Durante o prensado contrólase a temperatura e a presión aplicada.
• A calor funde o polipropileno (PP) unindo a fibra densamente comprimida e os fragmentos de aluminio nunha matriz elástica, sen necesidade de engadir ningún tipo de cola ou produtos químicos.
• A matriz resultante sométese a un proceso de arrefriamento moi rápido, formando un duro aglomerado cunha superficie de acabado brillante e impermeable.

Algunha das aplicacións máis comúns das pranchas de tectán son a fabricación de carpetas, solos, tellas, separadores de espazos ou outro mobiliario. Estes usos supoñen o primeiro paso para desenrolar unha ampla gama de produtos -que na actualidade se fabrican en madeira- dunha forma económica e socialmente máis rendible.